كتاب «تركش‌های قلم (طرح‌هایی از هشت سال دفاع مقدس)» اثر سیدایمان نوری نجفی ، توسط انتشارات روایت فتح منتشر شده است.
نوری نجفی درباره چگونگی خلق این آثار می گوید؛
"از گذشته، به طراحی علاقه‌ی بسیار داشته‌ام. اگرچه در هنرستان هنرهای تجسمی نقاشی خوانده‌ام، اما تا آن‌جا كه به یاد دارم، جز چند تابلوی انگشت‌شمار، نقاشی نكرده‌ و كمتر از رنگ استفاده كرده‌ام؛ در عوض بسیار طراحی می‌كردم.
كتاب «تركش‌های قلم» مجموعه‌ای است از طرح‌ها و اسكیس‌هایی كه اغلب در اوقات فراغت دوران خدمتم انجام داده‌ام. خدا را شاكرم كه در دوران خدمتم فرصتی فراهم شد تا به جای سرگرم شدن به امور مرسوم دیگر، در پاره‌ای از اوقاتم مشغول طراحی باشم. از این رو از مسئولان نظام وظیفه‌ی كشور درخواست می‌كنم به این نكته دقت و توجه بیشتر داشته باشند كه از افراد با گرایش‌ها و تخصص‌های گوناگون هرچه بهتر بهره گرفته شود، به‌خصوص در حوزه‌ی هنرهای تجسمی (نقاشی، گرافیك، مجسمه‌سازی و...)."
عبدالمجید حسینی‌راد، دانشیار پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران در مقدمه کتاب درباره مختصات این آثار این گونه می نویسد؛
"کتاب حاضر، با ترکش‌های قلم آقای نوری نجفی، ما را به فضای ادبیات بصریِ دوران دفاع مقدس پرتاب می‌کند. در صفحات این مجموعه، گویی با هاشورها و خط‌ها و لکه‌های مرکب، بار دیگر از پشت خاکریزهای جبهه‌های جنوب و غرب کشور کنجکاوانه لحظات روزمره‌ی زندگیِ شجاعانه‌ی رزمندگان را مرور می‌کنیم. اما تنها سنگرها، خاکریزها، انفجارها و رزمندگانِ پشت تیربارها نیستند که در فضای تصویریِ طرح‌ها و یادداشت‌های قلمیِ طراح دیده می‌شوند، بلکه گستره‌ای وسیع از تصاویری که صحنه‌های مختلفِ مرتبط با رخدادهای سال‌های دفاع مقدس را رقم زده‌اند در این کتاب دیده می‌شود؛ ترکش‌های قلم به بسیاری از فضاهای فراموش‌شده‌ی آن سال‌ها اصابت کرده و از هرجا كه توانسته تصویری فراهم آورده است تا زخم‌ها، تلخی‌ها و شیرینی‌های زندگیِ آن روزها را قلمی کرده باشد. به نظر می‌آید هدف تصویرگر و مؤلف کتاب این بوده که از پسِ سال‌ها، چشم‌های عادت‌کرده‌ی ما به جذبه‌های تصویریِ تبلیغات تجاری و شوهای ماهواره‌ای و تابلوهای رنگارنگِ مؤسسات اقتصادی را بار دیگر به تماشای رمل‌های داغ جنوب و خاکریزهای زیر تیر و خمپاره و قایق‌های شناور در نیزارهای هورالهویزه و جزایر مجنون فراخواند. تصاویر کتاب، بدون هیچ توضیح و عنوان خاصی، مخاطب را در سنگرها زیر آتش می‌برد تا جدال تاریخیِ خیر و شر، و حق و باطل را در طرح‌های گویا و گاه ناتمام آن روزها ببیند...
در حقیقت، تصویرگر کتاب می‌خواهد جدال و زندگیِ روزمره را در حضور ترکش‌هایی که در آن روزها ممکن بود به همه‌جا اصابت کنند، از خلال طرح‌ها نمایش دهد، و نشان دهد که به استقبال خطر رفتن و در وضعیت مقابله با مرگ قرار گرفتن می‌تواند همان اندازه شور و سرزندگی بیافریند که شیرین‌ترین لحظات برای رسیدن به آرزوهای بزرگ. این ایده‌ی زیبا اما می‌توانست اصالت تصویری و خیال‌پردازانه‌ی پررنگ‌تری داشته باشد و به نقاشی‌هایی که عموماً از روی عکس‌های منتشرشده‌ی جنگ پرداخته شده‌اند و برخی از آن‌ها بارها دیده شده و به چاپ رسیده‌اند متکی نباشد. به نظر می‌آید جذابیت طرح‌های این مجموعه عمدتاً مربوط به تکنیک خلق کردن‌شان با استفاده از آب مرکب، قلم فلزی و به‌کارگیریِ قلم ماژیک برای ایجاد تاش‌های یکدستِ سیاه و خطوط اکسپرسیو قوی و تأثیرگذار است. بنابراین تصویرگر نیازی به افزودن شرحی بر نقاشی‌ها و خلق فضاهای نوتر و خلاقانه‌تر برای ایجاد لطافت‌ها و ظرافت‌های معنویِ فراتر از ظواهر بصری ندیده است. واقعیت این است که عکس‌های گرفته‌شده از جنگ تحمیلی نیز عموماً بدون توضیحات منتشر شده‌اند، چرا که در عکس‌های جنگ، هر توضیحی اضافه بر آن‌چه در آن‌ها دیده می‌شود زاید می‌نماید و از بار احساس قوی و مفاهیمی که از آن‌ها خوانده می‌شود می‌کاهد.در مجموع، استفاده‌ی بجا از حرکات بیان‌گرایانه و پرشورِ قلم و تضاد شدید تیرگی و روشنی که با سیاه‌وسفید خالص در هم تنیده و شکل گرفته‌اند، برای تأکید بر جدال خیر و شر، موفق بوده است و توجه به برخی از مسائل روزمره و عادی که در عین حال رخدادهای پیش‌پاافتاده‌ی آن دوران را نیز مهم نشان می‌دهد، قابل تقدیر است. به هر حال، تصویرگری و گرامی داشتن روزگاری که بزرگ‌ترین حماسه‌های همه‌ی تاریخ ایران در آن شکل گرفت و بازخوانیِ شجاعت و ایمان و فداکاریِ کسانی که تاریخ معاصر در مقابل آن‌ها سر خم کرد، کاری است نه چندان خُرد و نه چندان سهل."