:: هو العلیم


قاسطین :

یکی از نحله های جریان نفاق در دوران تأویل "قاسطین" می باشند. "حسادت و کینه ورزی"، "قدرت طلبی و دنیا طلبی"، "تزویر و نیرنگ" و "باورهای التقاطی و سست" عناصر تشکیل دهنده این جریان بود.

آزاد شدن پیامبر (صلی الله علیه و آله) همواره پس از رحلت آن حضرت مترصد بودند تا قدرت را از آن خود نمایند و یک حکومت موروثی ایجاد کنند. "عبدالفتاح عبدالمقصود" در این باره می نویسد:"پس از آنکه عثمان به کار خلافت گماشته شد، ابوسفیان در جمع خانواده خویش گفت:بنی امیه آن را (خلافت را) همچون گوی بربایند. سوگند به کسی که ابوسفیان بدان قسم می خورد، پیوسته این امیدواری را دارم که (حکومت) برای کودکان شما به صورت وراثت درآید".(18)

معاویه با در اختیار گرفتن حکومت در شام، اسلام نبوی را به اسلام قیصر و کسری مبدل ساخت و با دستگاه تبلیغاتی خود آنچنان فضلی مسمومی را در سرزمین شام ایجاد نمود که مردم تصور می کردند که امام علی (علیه السلام) فرمان قتل عثمان را صادر کرده است.

پس از کشته شدن عثمان، معاویه با طلحه، زبیر و عایشه در مکه میعاد گذاشت و با یکدیگر علیه حکومت حضرت امیر (علیه اسلام) هم پیمان گردیدند. وی با به نمایش گذاردن پیراهن خونین عثمان در مسجد اموی، به بهانه ی خونخواهی عثمان، با تزویر و نیرنگ،سپاهی را برای جنگ با امام علی (علیه السلام) آماده نمود.

قاسطین در شام اجتماعی از حاسدین و کینه ورزان نسبت به امام علی (علیه السلام) را بوجد آورده بودند. یکی از این افراد "ولید ابن عقبه" بود که خصومت دیرینه ای با امام (علیه السلام) داشت. نقل است که در زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) ولید که مرد فاسقی بود به حضرت امیر (علیه السلام) گفت: "نیزه من از تو تیزتر و فصاحت من از تو بیشتر و بازوی من از تو قویتر است". امام علی (علیه السلام) در پاسخ به ولید ابن عقبه فرمودند: "خاموش باش فاسق". ولید در غضب شد به پیامبر (صلی الله علیه و آله) شکایت کرد. آنگاه آیه "افمن کان مؤمنأ کمن فاسقأ لایستون" نازل شد.(19)

در زمان خلافت عثمان، "ولید این عقبه" والی کوفه گردید. وی اکثر اوقات، مست و لایعقل بود. در تاریخ آمده است: "یکروز صبح، در حال مستی به مأمومین گفت اگر بخواهید به جای دو رکعت، چهار رکعت نماز برای شما بخوانم. مردم موضوع بد مستی وی را به خلیفه گزارش دادند و حتی گروهی به مدینه آمدند و شهادت دادند به شرب خمیر ولید. او هم با حضرت علی (علیه السلام) مشورت کرد و امام فرمود اگر ثابت باشد باید او را حد زد.ولید با این کینه دیرینه نسبت به امام، از جمله کسانی بود که معاویه را به جنگ علیه امیرالمؤمنین (علیه السلام) تحریک کرد.(20)



18 : امام علی ع روزگار عثمان ص 30
19 : تاریخ مفصل اسلام ص 175
20 : همان